fin2
Note: m.
Significati
-
puro, sincero, leale, perfetto, compiuto
- Ieu ay laysat la langanha e l'oretat e si ay pres lo fin aur e la bona odor (cat. agg. m. sing.) (Libre de Sidrac, Bertran Boysset v. 340)
- D'aur e d'argen qu'es fis esmeratz. (cat. agg.) (Daurel e Beton, anon. v.569)
- e·il ben de tant fina sabor (BdT 016,016, Albertet de Sestaro v. 10)
- mos fins cors envejos (BdT 016,011, Albertet de Sestaro v. 32)
- q'ieu la preses, ni la comtessa fina (BdT 016,013, Albertet de Sestaro v. 27)
- c'anc fis amics sidonz non trais (BdT 016,003, Albertet de Sestaro v. 46)
- m'agra mestier del vostre fin cors gai (BdT 016,005a, Albertet de Sestaro v. 29)
- voill qe·m digatz en qals plus fins pretz es (BdT 016,017, Albertet de Sestaro v. 7)
- Entiers e fis e vertadiers (BdT 016,001, Albertet de Sestaro v. 28)
- ni fiz amics non pot gaire plazer (BdT 016,005a, Albertet de Sestaro v. 35)
- s'esser pogues, q'en totz los fins amanz (BdT 016,017a, Albertet de Sestaro v. 7)
- franc e fin e de bon aire (BdT 016,015, Albertet de Sestaro v. 68)
- tant es bell'e fina vostra beutatz (BdT 016,015a, Albertet de Sestaro v. 32)
- et eu soi sell cui fin'amors enseigna (BdT 016,003, Albertet de Sestaro v. 47)
-
sicuro, fidente, fidato
-
fine
- q'el a fin pretz entier (BdT 016,002, Albertet de Sestaro v. 44)
-
fidato
- anz deu esser fis e verais (BdT 016,003, Albertet de Sestaro v. 29)
-
fino
-
gentile